Seni kalbimize gömdük…

30 Kasım ‘ı 1 Aralık’a devreden yaprağındayız takvimin, duvar saati hanidir 12’yi devirmiş… 1969 yılının 1 Aralıķ günü bir bebek doğdu Üsküdar Zeynep Kamil’de. Bu yüzden göbek adı Zeynep’ti. Cam işçisi Dursun ile ev hanımı Seher’in kızı olarak kaydı düştü nüfus kütüğüne… Çok güzel bir bebekti, ay yüzlü, güleç..Istanbul’un kenar mahallelerinde büyüdü. O mahallelerin okullarınıOkumaya devam edin “Seni kalbimize gömdük…”

Sabahın dördü

Birden kaktı yatağın içinde oturdu, sıkça yaptığı gibi. Gözleri açık ama beni henüz algılamış değil . “Ne oldu evlat, bak ben buradayım, birlikteyiz” sözümün karşılığı yok henüz, muhtemeldir ki içinde gezindiği düşsel evrenin göze batmayan figürlerinden biriyim o an…Kısa süre sonra hep yaptığı gibi elimi alıp beline sardı ve uykusuna kaldığı yerden devam etti, öteOkumaya devam edin “Sabahın dördü”

“Fırtına poyrazdan değil yüreğumdendur uşaklar”

Volkan Konak’ın “ÇIKIŞ” aradığı yıllarda ben de İstanbul medyasının “taze” muhabirlerinden biriydim. Aynı kuşağa ait olmanın da etkisiyle birlikte büyüdük denebilir. Sonra Volkan Konak aşırı büyüyünce ben küçük kaldım, haliyle.. Bir alt kültür ya da azınlık psikolojisi dayanışmasıyla Konak’a o kadar yoğunlaştık ki, yetiştiğimiz şehrin kültürüyle harmanlanmış nice evrensel tınıların sözlerin şarkıların ustası olan pekOkumaya devam edin ““Fırtına poyrazdan değil yüreğumdendur uşaklar””