ÇOCUKLUK ARİFELERİ

Şahaneydiler. Şimdi hatırlandıkça içimize kor ateş gibi düşen, yakıp kavuran bir hasret. Jorge Amado’nun unutulamaz “insanın anayurdu çocukluğudur” masumiyetine upuzak kıyılardan bakma çaresizliği, yer çekimli sağnak Çocukluk uzaklaştıkça özlemi katlanarak  artan lale devri insanın. Hele bir de sokaklarda geçiyorsa, hele bir de mahalledeki her anne anne, her abi abiyse abla ablaysa… Gıran dediğimiz, yani sizOkumaya devam edin “ÇOCUKLUK ARİFELERİ”